Rogowacenie okołomieszkowe – wszystko na temat tej dolegliwości

Rogowacenie okołomieszkowe skóry to łagodna jednostka chorobowa, która w zasadzie jest bardziej defektem kosmetycznym. Za jej powstawanie odpowiedzialne jest nieprawidłowe rogowacenie naskórka. Objawy porównywane są często do „gęsiej skórki”. Występują one głównie na owłosionych partiach ciała – ud, pośladków, przedramion, ramion, a nawet brwi i policzków.

Objawy

Do objawów należą suchość skóry i grudki – wykwity na skórze, występujące w skupiskach, które wraz z „dojrzewaniem” zmieniają kolor od niewidocznego do czerwonawego lub nawet brunatnego. Grudki te wyglądem przypominają wzmożoną „gęsią skórkę”. Skóra w tych miejscach jest bardzo szorstka w dotyku. W miejscach dotkniętych rogowaceniem pacjenci mogą odczuwać nieprzyjemne swędzenie i pieczenie. Częstym objawem są również „wrastające włoski”. Do objawów zalicza się też zaczerwienienie zlokalizowane w miejscu zmian grudkowych. Objaw ten jednak nie pojawia się zawsze. Rogowacenie jest schorzeniem okresowym – nasila się w okresach niższej wilgotności.

Przyczyny

Rogowacenie przymieszkowe jest bardzo powszechnym schorzeniem i w większości przypadków ma łagodny przebieg. Objawy pojawiają się, gdy nadmiar keratyny blokuje ujścia mieszków włosowych. Schorzenie może mieć łagodny przebieg i nawet samoistnie ustąpić lub też przebiegać z bardziej nasilonymi objawami, wymagającymi pomocy lekarskiej. Najczęściej pojawia się u osób ze skórą wrażliwą, łojotokową, trądzikową i atopową. Ważna jest wtedy właściwa pielęgnacja, aby nie pogłębiać objawów. Schorzenie jest dziedziczone z pokolenia na pokolenie w wariancie pionowym. W większości przypadków jest problem natury estetycznej i przy odpowiedniej pielęgnacji skóry, objawy są prawie niewidoczne, jednak jest to nieuleczalne. Ryzyko pojawienia się objawów zwiększają zaburzenia endokrynologiczne i naczynioruchowe oraz nadmiernie przesuszona skóra.

Leczenie

Ponieważ rogowacenie okołomieszkowe ma podłoże genetyczne, nie istnieje w pełni skuteczna metoda przeciwdziałania mu. Leczenie należy rozpocząć od uzupełnienia niedoborów witamin A i C poprzez suplementację oraz wzbogacenie diety w świeże owoce i warzywa. Zastosowanie gruboziarnistych peelingów i masaży szorstką gąbką szybko poprawi stan skóry. Zabiegów tych jednak nie wolno wykonywać na uszkodzonym naskórku, ponieważ może to doprowadzić do powstania infekcji i pogorszenia stanu skóry, a nawet pojawiania się blizn. Skórę należy pielęgnować dermokosmetykami o działaniu przeciwzapalnym i nawilżającym. W prawidłowym wyborze kosmetyku powinien pomóc dermatolog lub farmaceuta. W rogowaceniu okołomieszkowym stosuje się panthenol, który łagodzi podrażnienia, 2% kwas salicylowy o działaniu złuszczającym, 20% mocznik – nawilżający i zwiększający elastyczność naskórka, alantoinę – przyspieszającą gojenie oraz coraz częściej masło shea, które pełni funkcje ochronne. W sporadycznych przypadkach, gdy pacjent ma bardzo zaostrzone objawy, lekarz dermatolog przepisuje leki zawierające acitretinę. Efekty tej kuracji są widoczne bardzo szybko, bo już po 2- 4 tygodniach, jednak przed zastosowaniem acitretiny należy się poważnie zastanowić, ponieważ w przypadku kobiet, po przebytej kuracji niewskazana jest ciąża przez co najmniej dwa lata od chwili zakończenia leczenia.

W większości przypadków, okołomieszkowe zapalenie skóry jest jedynie defektem kosmetycznym, który nie przysparza większych problemów pacjentom. Jednakże nie należy jej lekceważyć i dbać o odpowiednią pielęgnację skóry, ponieważ niekiedy może to doprowadzić do atopii, przewlekłego stanu zapalnego, czy też rumienia.

Related Posts

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *